بگوییم : از اینکه وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشکرم.

نگوییم : ببخشید که مزاحمتان شدم.

بگوییم : در فرصت مناسب کنار شما خواهم بود.

نگوییم : گرفتارم.

بگوییم : راست می‌گی؟ راستی؟

نگوییم : دروغ نگو.

بگوییم : خدا سلامتی بده.

نگوییم : خدا بد نده.

بگوییم : هدیه برای شما.

نگوییم : قابل ندارد.

بگوییم : با تجربه شده.

نگوییم : شکست خورده.

بگوییم: قشنگ نیست.

نگوییم : زشت است.

بگوییم: خوب هستم.

نگوییم: بد نیستم.

بگوییم : مناسب من نیست.

نگوییم : به درد من نمی‌خورد.

بگوییم : با این کار چه لذتی می‌بری؟

نگوییم : چرا اذیت می‌کنی؟

بگوییم : شاد و پر انرژی باشید.

نگوییم : خسته نباشید.

بگوییم: من.

نگوییم: اینجانب.

بگوییم: دوست ندارم.

نگوییم: متنفرم.

بگوییم: آسان نیست.

نگوییم: دشوار است.

بگوییم : بفرمایید.

نگوییم : در خدمت هستم.

بگوییم : خیلی راحت نبود.

نگوییم : جانم به لبم رسید.

بگوییم : مسئله را خودم حل می‌کنم.

نگوییم : مسئله ربطی به تو ندارد.