وقتی فیس بوکتو باز می کنی و هیچ پیغامی نداری، وقتی با ذوق واسه کسایی که کلی با هر کدومشون خاطره داری پیغام میزاری و منتظر جواب می مونی . . . یه روز . . . دو روز . . . یه هفته . . . و باز هم هیچ جوابی نمیاد! وقتی ایمیلتو چک میکنی و مجبوری همرو اسپم کنی چون یه مشت ایمیل تبلیغاتی مسخره ان! وقتی یاهو مسنجرتو باز میکنی با ذوق چراغتو روشن میزاری و منتظر میمونی شاید یکی بیاد پی ام بده ولی خبری نمیشه تا اینکه بعد یه مدت یه پی ام میاد که ای اس ال پی لیز! اونم از طرف کسی که کلییییی باهاش چت کرده بودی و الان فراموشت کرده! وقتی یه هفته از در و دیوار و زمینو آسمون صدا در میاد الا گوشی موبایلت. وقتی یه هفته هیچکی حتی بهت یه اس ام اس نزنه تا حالتو بپرسه.

وقتی،وقتی، وقتی.

نمیدونم چندتا از این وقتی ها می تونم بنویسم ولی میدونم که تعداشون کم نیست.نمیدونم از آدمایی که بالاخره بخشی از زندگیتو خواسته یا ناخواسته باهاشون سهیم بودی باید انتظار داشته باشی یا نه؟! آدمایی که بی تفاوت از کنارت رد میشن. شاید منم باید کمی بی تفاوت بشم.نمیدونم همه اینا یعنی چی ولی گاهی وقت ها خودم هم شک میکنم که وجود خارجی داشته باشم!!!!!!!!!