منظور از ماها. ما آدم‌ها نیست! ما وبلاگ‌نویسا هم نیست! بلکه ما بی‌کارهایی که از شب تا صبح بیداریم، بعد یه پست نمیای بذاریم واسه یک طنز ... هم نیست!

منظورم ما «ایرانی»هاست!

 

قبول کنین ما ایرانیا رفتار مشترک خیلی داریم! قصد تخریب ندارما!‌ اتفاقا با تخریب خیلیم مخالفم!‌ ولی فک کنم از نظر شبیه به هم بودن، بهترین مردم هستیم!

 

بذارین با چندتا مثال توضیح بدم!

مثلا همه‌ی ایرانیا قبول دارن که دیگه هرگز یکی مثل هایده نمیاد!!!

یا مثلا ایرانیا از همه چیز ناراضی‌ان، از هر چیزی که وجود داره ناراضی‌ان. غیر از ماهِ تولدشون :|

میگم که! مشترکات زیاد داریم!

اصن شما یه روز بعد از ظهر برو دم عابربانک وایسا، هر کسی میاد، یه موجودی می‌گیره،‌ بعد با جمله‌ی «پدسّگ نریخته» از مکان دور میشن!

 

ینی اونقدی که داداشم (یه نمونه از جامعه) تو ست دوم بازی با لهستان از تیم ملی والیبال ناامید شده بود!!! حالا همین داداشم، از ژیلت یک‌بار مصرف هرگز ناامید نمیشه!!! ینی تا حدی استفاده می‌کنه که ژیلت به حرف بیاد که آقا! تورو خدا بسه!

 

مثلا ما ایرانیا وقتی از خونه می‌ریم بیرون:‌ «آخییییش!!! پوسیدیم تو اون چار دیواری!»

حالا از همون سفر بر می‌گردیم: «هیچ جا خونه خود آدم نمیشه»

بخدا سقراطم این همه پارادوکس رو نمی‌تونه هضم کنه! (سقراط بود دیگه!؟)

 

آقا خرافاتم که ترکونده دیگه!!! اینو تو ۲ دقیقه واسه ۲۰۰ نفر بفرست وگرنه سنگ میشی :|

یا مثلا فال!!! طرف انقدر فال حافظ می‌گیره تا یکیش به مشکلش جور دربیاد!!!

 

و ...

مدال رو اعصاب‌ترین مشکل شایع در ایرانیا اعطا می‌شود به: بیماریِ «نه! من بدبخت‌ترم!»

این بیماری بسیار در بین ایرانی‌ها شایع هست و فرد بیمار تلاش می‌کنه خودش رو بدبخت تر از دیگری نشون بده!

 

آ.ن: از الان که اینجوری گرمه وسطای تابستون واویلاست